আজি প্ৰেমৰ দিন
আজি বিশ্বাসৰ দিন
আজি আস্থাৰ দিন
আজি অনুভৱৰ দিন
আজি মন ফাগুনী চিলা হৈ উৰাৰ দিন
হয় আজি এটা বিশেষ দিন। কাৰোবাৰ বাবে প্ৰেমৰ দিন, আৰু আজি ফাগুনৰো প্ৰথম দিন।
হৃদয়ৱানসকলক পছোৱাৰ দৰে চুই যোৱা এটা শব্দ হৈছে প্ৰেম। প্ৰেমৰ বাবেই নিজকে সুকীয়াকৈ সজাব পাৰি। আনে কৰিব নোৱৰা বহু কাম বৰ সহজেই কৰিব পাৰি। আনকি প্ৰেমৰ বাবেই গীতৰ কলি গুণগুণাব পাৰি।কবিতাও লিখিব পাৰি। সেইবাবে চাগে কবিয়ে কৈছিল —
প্ৰেমত ঘূৰিছে ভূ- মণ্ডল
প্ৰেমত ফুলিছে শতদল।
আনহাতে প্ৰেমে হঁহুৱাই, প্ৰেমে কন্দুৱাই।প্ৰেমে পৃথিৱীক ভাল পাবলৈ শিকায়।প্ৰেমে শিকাই অভিমানৰ অধ্যায় পঢ়িবলৈ।প্ৰেম যে এনেকুৱাই।
সেইবাবে বহুতেই ভাৱে প্ৰেম উদ্ যাপনৰ বাবে বিশেষ দিন নিস্প্ৰয়োজন। প্ৰতিটো পলেই অনুভৱ কৰিব পাৰি প্ৰেমৰ মহত্ব, মাথোঁ প্ৰয়োজন দুখন হৃদয়ৰ আকুল আহ্বান …
কবিয়ে ক’বৰ দৰেই
-প্ৰেমৰ কোনো বিশেষ দিন নাথাকে
প্ৰেমৰ সেউজীয়া চোলাটো পিন্ধিবলে
দ্বিপাক্ষিক চুক্তিত স্বাক্ষৰ নকৰে হৃদয়ে
মাথোঁ প্ৰেমৰ অনুভূতি বৈ থাকে
খৰালিৰ কলং-কপিলীৰ দৰেই
নীৰলে
বুকুৱে বুকুৱে …
ফাগুনী পচোৱাজাকে
যেন তাকেই ক’লে
পলাশ-শিমলুৰ কাণে কাণে …
আনহাতে ধূসৰ জীৱনো ৰঙীণ কৰে বাবেই গোলাপৰ আছে সুকীয়া গুৰুত্ব। সেইবাবে চাগে গোলাপৰ আদান- প্ৰদানেৰে আৰম্ভ হয় প্ৰেমৰ সপ্তাহ। গোলাপৰ সুবাসত মতলীয়া, কিটকেট, ডায়েৰী মিল্কৰ সোৱাদত উন্মনা , প্ৰতিশ্ৰুতিৰ পাহাৰ বগোৱা কিমানৰ যে ভেলেণ্টাইন হোৱাৰ দুৰন্ত বাসনা … চকুৰ পচাৰতে হৈ পৰে ‘বাবু আৰু মাইনা’…লাইক -কমেণ্টৰ বৰষুণত জীপাল হয় ফে’চবুক উপত্যকা…
ইফালে সময়ৰ আঁচোৰ লাগি, প্ৰযুক্তিৰ প্ৰভাৱত সম্প্ৰতি প্ৰেমৰ সম্পৰ্কত ঘূণে ধৰিবলৈ লৈছে। একাংশ বাবু- মাইনাৰ দৌৰাত্মত প্ৰেমৰ প্ৰতি বহুতৰেই বিতৃষ্ণা উপজিছে। আজিৰ তাৰিখত বহুতেই বৰ সহজেই চিঙিব পাৰে প্ৰেমৰ বান্ধোন। পিছে প্ৰেম জানো ইমান তৰল ! কবি কীটচৰ ভাষাৰেই – মই মৃত্যুৰ কথা কল্পনা কৰিবলৈ পাৰোঁ কিন্তু তুমি মোক এৰি যোৱাৰ কথাই কল্পনা ই কৰিব নোৱাৰোঁ।”
অৱশ্যে তাৰমাজতো সঁচা প্ৰেম আজিয়ো আছে। নিৰাশাৰ আচ্ছাদন ফালি এআকাশ প্ৰেৰণা সিচি, যিয়ে সলাই দিব পাৰে প্ৰেমাস্পদৰ জীৱনৰ গতি। হাজাৰ ধুমুহাৰ মাজতো প্ৰেমাস্পদৰ হাতত ধৰি কণ্টকময় জীৱনৰ বাটত আশাৰ তাজমহল সাজি আগবাঢ়িব খোজে এখুজি দুখুজি … সেইবাবে চাগে কবিয়ে কৈছে-
প্ৰেম জানো শেলুৱৈ
য’তে ত’তে গজি উঠিবলে
প্ৰেম জীৱন চাকিৰ শলিতা
যিয়ে পোহৰাই তোলে
মৃত্যু উপত্যকা !